خواب زمستانی

مردم ما مردمی خوبند
آن روزها رفتند ...
یاران من آن روزها عاشق ترین بودند
مردان میدان های مین بودند


***

مردم ما مردمی خوبند
مثل مهتابند
از تبار روشن آئینه و آبند
سرزمین من
سرزمین نخل واروند است
سرزمین عشق و لبخند است
سرزمین قامت بشکوه الوند و دماوند است ..

شب ، شبی در تب فردا شدن
صبح ، در فکر شکوفا شدن

شب  ابری شب خاموشی ماه
شب ، شب درد تماشا نشدن

همه شب من ، من و این بغض بزرگ
گرهی منتظر وا نشدن

صبح ، اما چه تفاوت دارد
بی تو بیدار شدن ، یا نشدن

نوشته شده توسط امیر محمد در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385 ساعت 10:21 موضوع | لینک ثابت

باز هم باران رحمت بارید

باز هم گل وجودم از تنهایی خارج  و از شکوه باران سیراب شد

و باران خواب زمستانی من را  با نم نم خود به فراموش سپرد

باز هم باران آمد ولی با ترانه  . و ترانه ای که با دیگر ترانه ها سمفونی او فرق داره

باران نه تنهاست . و من نه تنها ...

چون وجود باران برایم ارامش است

هرچند باران من را به یاد گریه  کردن ابر می اندازد ؟

هرچند شاید دیگر نباشم و باران را نبینم

ولی باران همیشه است

نوشته شده توسط امیر محمد در شنبه هشتم مهر 1385 ساعت 0:32 موضوع | لینک ثابت