خواب زمستانی

·        اگر می توانستم به تو بگويم

 اگر مي توانستم به او بگويم

مي گفتم از دلهره تنها ماندنم

مي گفتم از لحظه هاي بي تو ماندنم

مي گفتم از اشک باران

مي گفتم از اشکم در شبهاي سياه

اگرمي توانستم به تو بگويم

خيره مي شدم به چشمانت

و مي گفتم تو تنها روياي من هستي

مي گفتم چه دردي کشيدم

مي گفتم هرآنچه نگفته بودم

اگر مي توانستم به تو بگويم

...

اگر مي توانستم به تو بگويم

فقط از اشک مي گفتم

فقط از اشک

مي گفتم از اين شبهاي تا سحرگاه تنهايي

مي گفتم از پوچي اين دقايق

مي گفتم از تمام کلمه هاي بي قافيه ام

مي گفتم از هراس خود

هراس بي تو ماندن

اگر مي توانستم به تو بگويم

...

مي ماندم و مي مردم در چشمانت

اگر مي توانستم بگويم با تو

از اين غم و اشک و اندوه

از اين ترس

اگر مي توانستم به تو بگويم

مي گريستم

مثل هميشه

مثل همين امشب

مثل اين باران

مثل اين ابر

و مثل تمام دقايقي که تنها به ياد تو بودم

چشمهايم باز هم باراني شد

چون به ياد تو افتادم

صداي باران را مي شنوي؟؟؟

او هم مي گريد

شايد ابري او را تنها گذاشته

اگر مي توانستم به تو بگويم

مي گفتم از تنهايي شادي هايم

مي گفتم از بي کسي نفسهايم

مي گفتم از تباهي لحظه هايي

از سردي دستهايم

از بي صدايي لبهايم

تنها اگر مي توانستم به تو بگويم

و ديگر هيچ

مي گفتم تا بداني

از سردرگمي روزهايم مي گفتم

از سپيدي راز و نيازهايم

از تکرار اسمت بر لبهايم

اگر مي توانستم به تو بگويم

مي گفتم از اشک قلمم

از صبر کاغذم

مي گفتم از تنهایی

از اين همه انتظار

اگر مي توانستم به تو بگويم

کاش مي توانستم

کاش مي توانستم